Η «κυρα-Σαρακοστή» λειτουργούσε ως ένα αυτοσχέδιο ημερολόγιο το οποίο βοηθούσε «τους παλιούς» να μετρούν τις εβδομάδες που μεσολαβούσαν από την Καθαρά Δευτέρα μέχρι την Μεγάλη Εβδομάδα. Συνήθως, ήταν μια γυναίκα με μαντήλι στο κεφάλι, 7 πόδια, σταυρωμένα χέρια –επειδή προσευχόταν– και χωρίς στόμα, διότι νήστευε από κρέας, ψάρια, αυγά, γαλακτοκομικά προϊόντα και λάδι.
Κάθε Σάββατο μετά την Καθαρά Δευτέρα, η κυρά-Σαρακοστή «έχανε» ένα πόδι.
Εμείς και φέτος τηρήσαμε το έθιμο αυτό, φτιάχνοντας την κυρα-Σαρακοστή με ζυμάρι παρέα με τα παιδιά.
Για το έθιμο της κυρα-Σαρακοστής έχουν γραφτεί οι παρακάτω στίχοι:
Την κυρα Σαρακοστή που ‘ναι έθιμο παλιό οι γιαγιάδες μας τη φτιάχναν με αλεύρι και νερό.
Για στολίδι της φορούσαν στο κεφάλι ένα σταυρό μα το στόμα της ξεχνούσαν γιατί νήστευε καιρό.
Και τις μέρες τις μετρούσαν με τα πόδια της τα επτά κόβαν’ ένα τη βδομάδα μέχρι να ‘ρθει η Πασχαλιά. (Στιχουργός: Πόλυ Βασιλάκη)
Επιμέλεια: Πεκερίδου Αγγελική
